Bugün ömrümdeki en ilginç deneyimlerden birini yaşadım ve tabii ki paylaşmak istedim. En ilginç dememin sebebi; nasıl yapıldığını sorsalar hayal bile edemeyeceğim avize camı imalathanesinde, bizzat 1500 derecede erimiş cama şekil verdim. Çok profesyonel olmasa da ben yaptım ya, en güzel cam benim yaptığım oldu :)

Evet dostlar, yaklaşık 15 yıla yaklaşan bir dostluğumuz olan TAVCAM'da dostlarlaydım bugün. Firma sahibi, çok kıymetli büyüğüm Sayın Mustafa TAVUKÇU ile beraberdim. Hiçbir yerde örneğini görmediğim bir deneyimden bahsetti abim:

“

Dostlarımızı cam imalathanesine alıyoruz, birlikte cam üflüyor, hatıra fotoğrafları kareliyoruz. 'Cam dostlarımız, can dostlarımız' diye isimlendirdiğimiz bu proje ile dostlarımızla ölümsüz karelere birlikte imza atıyoruz.

Anlatırken gözlerindeki heyecanı ve samimiyeti gördüm, bir o kadar da ben heyecanlandım. Ve imalathanenin yolunu tuttuk.

1500 derecede erimiş cama ev sahipliği yapan fırınlar, adeta magmayı andıran bir görüntü ile benim içimi ürpertirken, oradaki sanatkarların sanki damarındaki kan deposu gibi parçası olmuş durumda. Bir ustanın elindeki çelik, cam almak için fırına dalarken; diğerinin elindeki sanki büyülüymüş gibi eğilip bükülüp inanılmaz görüntülere büründürüyor camı. Bu büyülü atölyenin içinde olmak bile bir başka heyecan kaynağı.

Mustafa abim bir çelik çubuk da benim elime verdi ve daldırdık erimiş camın içine. Abimle birlikte yavaş yavaş çevirip üfleyerek şekil verdiğimiz cam, renkli cam kırıkları ile renk alırken adeta hayat buluyor; kızgınlığı azaldıkça "Ben buradayım, çok güzel bir şey oluşmakta!" diye bize haykırıyordu.

Birkaç defa cam eklediğimiz çubuğumuza üfleyerek son anda çıkan görüntü ile başladığımız andaki görüntü arasında inanılmaz bir oluşum farkı vardı. Tabii ki usta hands, emekçilerin arasında yaptığımız bu çalışma çok kolay değildi ancak çok ama çok keyifliydi. Abim Sayın Mustafa TAVUKÇU'ya ve tüm çalışanlara başarılar diliyor, yürekten teşekkür ediyorum.